Over
het geven van pianoles zijn al bibliotheken vol geschreven. Ik kan hier
dus
alleen maar summier aangeven waar naar mijn mening de accenten zouden
moeten liggen bij het geven van pianoles.
Individueel les
of samen les
Ik ben er voorstander van om, zeker in het begin, leerlingen
tegelijk les te geven. Maar bij gevorderden kan het ook. De
tegenstanders zeggen dat de leerling te weinig individuele
aandacht krijgt. Dat is een rekbaar
begrip. Als je enkele leerlingen tegelijk
hebt, heb je ook meer en effectiever tijd ter beschikking. Met drie leerlingen in een uur
doe je meer dan met één in een half uur.
Uitleg van
algemene begrippen, gehoortraining, theorie kan gezamenlijk en
samen spelen is
gemakkelijker en leerzamer (als docent ben je geen partij tegenover een
kind, kinderen daarentegen wedijveren onderling)
Daarbij is het met
meer leerlingen gezelliger. Het sociale aspect doet vaak wonderen op
gebied van motivatie. Er gaat bovendien geen tijd verloren: als
één van de groep afwezig is gaat de volle lestijd
toch
door. Halen en brengen is praktischer omdat er gecarpoold kan
worden. Financieel is het ook zeer interessant want samen les nemen is
per
leerling aanzienlijk goedkoper. Men koopt immers maar een gedeelte van
de totale tijd die de leerling in de les doorbrengt. De meeste
muziekscholen in Nederland
gaan van dit principe uit. Bij volwassenen ligt het
soms wat moeilijker omdat de
combinatiemogelijkheden om praktische redenen lastiger zijn.
Dat vooral in de privé sector vrijwel overal individueel les
wordt gegeven ligt zowel aan de opleiding op de conservatoria als aan
de afwerende houding van veel privé docenten. De opleiding
tot
instrumentaal muziekdocent is namelijk (nog steeds) een individuele
aangelegenheid. Je krijgt je hoofdvakinstrument hoofdzakelijk in een
individuele les. Er wordt in de methodiekles wel aandacht besteed aan
het fenomeen
groepsles maar veel conservatoriumstudenten worden opgevoed
in de gedachte dat een leerling alleen maar iets leert in een
individuele situatie. Wat wij overigens een "groepsles" noemen is nog
steeds maar een een groepje van hoogstens 3 à 4 leerlingen.
Het reguliere onderwijs ziet zo'n getal als een individuele les!
Maar veel instrumentale docenten weten niet hoe ze met
meer dan één kind tegelijk moeten omgaan. Het is ook
bedreigend want hun natuurlijke overwicht als volwassene wordt
aangetast. Kinderen vormen immers direct een bloc. Maar daarin ligt
juist de
kracht van de groepsles. De docent die daar gebruik van weet te maken
haalt, zoals hierboven geschetst, enorme voordelen uit de les. Een les
aan meerdere leerlingen tegelijk kost ook meer werk voor de docent in de
vorm van uitzoeken van materiaal, even bijschrijven van een extra
partij, en in het algemeen zorgen dat kinderen tijdens de les aan het
werk blijven en zich niet gaan vervelen.
Dat inderdaad zeer essentiële zaken als techniek, houding,
interpretatie etc. alleen maar individueel zijn aan te leren bestrijd
ik. Je kunt met leerlingen tegelijk aan dit soort onderwerpen
werken en weer is het dan de onderlinge band tussen kinderen die het
leerproces positief beïnvloed.
Het is triest en jammer dat ook op muziekscholen de invloed van
tegenstanders soms zo sterk is dat men overgaat tot het geven van
volstrekt belachelijke leseenheden als een kwartier of twintig minuten
individueel les. En dat zelfs aan jonge kinderen in
situaties
waar eenvoudig combinaties te maken zouden zijn.
Natuurlijk zijn individuele lessen soms nodig bij kinderen met fysieke
of mentale stoornissen, of bij kinderen met uitzonderlijke talenten.
Maar dat zijn in de dagelijkse praktijk hoge uitzonderingen.
Aandachtspunten
in de les
- Luisteren, want
muziek maken doe je met je
oren. En in het verlengde daarvan: muziek léren maken. Een
ingewikkeld leerproces waar aanleg, techniek, motivatie etc. een rol
spelen.
- Luisteren doe je ook door middel van samenspelen. Niet
alleen vierhandig,
maar ook zeshandig. Er is veel didactische literatuur voor zes handen
aan één piano en zelfs acht handen aan twee
piano's. Ook improviseren is met meer leerlingen tegelijk leuker en
leerzamer. Dat kan ondersteund worden met bijvoorbeeld luister Cd's
waarbij de Cd iets voorspeelt wat vervolgens moet worden nagespeeld.
- De computer kan ook (niet alleen in de les maar ook thuis)
ondersteuning bieden. Er zijn leuke (Nederlandstalige) programma's voor
kinderen
én
volwassenen. Bijvoorbeeld Aapnootspel, Muziekabcd (via on-line
abonnement), Music Master,
Magix etc. In de leskamer horen deze programma's op de computer te
staan.
Tevens zijn op internet veel leuke programma's te vinden
die online te gebruiken zijn of gratis te downloaden.
- Partijen van muziek voor meer dan twee handen kunnen met de
computer worden ingespeeld en via de mail worden verstuurd.
Dan kan er thuis mee geoefend worden.
- Vertellen over muziek,
componisten, pianisten, piano's, theorie enzovoort. Leerlingen moeten
een brede muzikale ontwikkeling krijgen.
- Kennis van het symbolenschrift (Dm, A7, Bdim enz.) Dit is
handig bij het spelen van
lichte muziek maar ook veel liedboekjes werken met symbolen.
- Eenvoudig harmoniseren. De meeste leerlingen moeten even op
weg
worden geholpen met harmoniseren van eenvoudige liedjes. Weet je
eenmaal hoe het moet dan kan je bijvoorbeeld bij Sinterklaasliedjes
zelf de juiste akkoorden vinden. Je hebt dan niet overal een boek voor
nodig.
- De laatste
les voor
de vakantie moet een speciale les zijn! Muziekspelletjes
met de kinderen, muziek beluisteren, improviseren, de piano van binnen
bekijken enz.
- Voorspelen voor anderen is zinvol. Het kan al met een paar
leerlingen tegelijk in de leskamer. Nog leuker is het om samen met
collega's die op andere instrumenten lesgeven een uitvoering te
organiseren.
- Het is mogelijk voor leerlingen die dat willen,
een graadexamen te
doen. Bij de meeste muziekscholen maar ook bij de vakvereniging EPTA is
dat mogelijk.
Welke muziek
Als je begint met pianospelen zijn er goede en
leuke
methodes voor zowel kinderen als volwassenen. Die bieden eigenlijk van
alles wat. Ook in een later stadium doe je van alles wat: klassiek,
licht, pop, jazz, improvisatie. Alleen als een leerling blijk geeft een
bepaalde richting op te willen ga je als docent daar in mee.
Het heeft
geen zin iemand te dwingen een stijl te spelen die hem niet ligt.
Zonodig stuur je een leerling naar een andere docent die
gespecialiseerd is in een bepaalde richting zoals bijvoorbeeld jazz /
improvisatie.
De piano
Wie les neemt moet een piano thuis hebben. Oefenen bij familie of
kennissen werkt niet.
Vaak stelt men de
vraag: kan je ook beginnen op een keyboard? Het
antwoord is: nee. Een keyboard is om de volgende redenen ongeschikt
voor pianoleerlingen:
- Een
keyboard heeft een totaal andere aanslag dan een piano. Het keyboard is
er niet op gemaakt om via de vingers om te gaan met genuanceerde
gradaties in sterkte (de reden waarom de piano in de 18e eeuw is
uitgevonden) De optie "aanslaggevoelig" bij een keyboard komt
niet in de buurt van die van een piano en zit er alleen vanwege
verkooptechnische redenen op.
- Het
keyboard is gemaakt om lichte muziek te spelen.
Alle voorzieningen zoals ritmebox, automatische begeleidingen etc. zijn
daar ook op ingericht. De piano gaat uit van een manier van spelen die
in
eerste instantie in het midden laat of je klassiek, licht of
jazz gaat spelen.
- De
houding voor het keyboard is, vanuit piano oogpunt gezien, verkeerd.
Bij de piano zit je altijd voor de middelste C. Een keyboard heeft 5
oktaven. Als je daar midden voor gaat zitten, zit je voor de F/G. Dat
geeft een gevoel van desoriëntatie.
- De
meeste piano's hebben 7¼ oktaaf (88 toetsen). De gangbare
keyboards
hebben er 5 (61 toetsen). Nu zal je in het begin onderwijs niet direct
alle
toetsen van de piano gebruiken maar in bijvoorbeeld improvisaties doe
je
dat wel. Bovendien moet een pianospeler wennen aan
het "werkveld" van 7¼ oktaaf.
- De
klankmogelijkheden en de bediening van het pianopedaal zijn
onvergelijkbaar met die van een keyboard. Net als met de
aanslaggevoeligheid wordt een pedaal om verkooptechnische redenen
bijgeleverd. Bovendien wordt het keyboardpedaal vaak voor andere
doeleinden gebruikt (snelle wisseling van pre-sets bijvoorbeeld)
Ik
wil aan de kwaliteiten van een keyboard niets afdoen maar als iemand
piano wil spelen dan heeft men blijkbaar voorkeur voor de klank en de klankkleurmogelijkheden van
een piano. Dan moet je dus niet op een instrument gaan spelen dat deze
eigenschappen niet bezit.
Hoewel niet ideaal, kan in de
beginperiode ook
een digitale piano gebruikt worden. Liever een goede digitale dan een
slechte
akoestische. Maar wie begint op een digitale piano krijgt
vroeg of laat toch meer wensen op het gebied van aanslag, klank en
pedaal. Dan wordt het tijd om over te gaan op een goede akoestische
piano.
Pagina's
op deze website met meer informatie over piano's zijn:
digitale
piano
publicaties
linken
pagina
Andere websites met nuttige informatie:
www.tipbook.com
www.vvpn.nl
www.npmb.nl